Termin „śmierć mózgu” definiuje się jako nieodwracalną i całkowitą utratę funkcji mózgu, w tym także śmierć pnia mózgu, chociaż tętno może być wyczuwalne. Wykazanie śmierci mózgu jest przyjętym kryterium ustalenia faktu i czasu zgonu. Do końca XX wieku śmierć postrzegano w kategoriach utraty funkcji serca i płuc. Obie te przyczyny są dość łatwo diagnozowalne. Jednak dzisiejsza medycyna stwierdza, że te funkcje mogą być utrzymane nawet wtedy, gdy mózg jest martwy.
