Czerwone plamki na penisie – najczęstsze przyczyny i leczenie

Czerwone plamki na penisie mogą wskazywać na wiele chorób i nieprawidłowości. Choć nie wszystkie oznaczają coś groźnego, ponieważ mogą być na przykład skutkiem podrażnienia skóry, nie wolno ich lekceważyć.

Czerwone plamki na penisie mogą wskazywać na:

• alergię,
• grzybicę prącia,
• zakażenie bakteryjne: kiłę, rzeżączkę,
• infekcję wirusową: zakażenie wirusem HPV.

• Jak powiększyć penisa? - skład i skuteczność tabletek na powiększenie penisa
• Co wpływa na rozmiar twojego penisa?
• Leczenie operacyjne impotencji

W przypadku reakcji alergicznych poza czerwonymi plamkami na penisie (pokrzywką) może pojawić się również niewielki obrzęk oraz świąd skóry. Czynnikiem uczulającym może być:

• kosmetyk do higieny intymnej,
• dopochwowe środki plemnikobójcze stosowane prze partnerkę, np. globulki,
• płyn do prania bądź płukania tkanin,
• prezerwatywa: uczulenie na lateks lub nawilżające lub plemnikobójcze,
• lek, np. pojawia się wysypka na żołędzi po antybiotyku.

Leczenie alergii polega na wyeliminowaniu czynnika uczulającego. Sprawdzą się także różne domowe sposoby, takie jak przemywanie prącia naparem z rumianku albo kwiatu nagietka. Czasem niezbędne jest zastosowanie leków przeciwhistaminowych.

Grzybica prącia jest wywołana przez drożdże Candida albicans. Choroba najczęściej jest przenoszona drogą płciową, czyli podczas stosunku seksualnego. Ryzyko zakażenia wzrasta, gdy mężczyzna zmaga się z zaburzeniami bądź spadkiem odporności.

Objawem grzybicy są nie tylko czerwone plamki na penisie, które pojawiają się na żołędzi i napletku, ale i biały nalot w okolicach napletka i żołędzi. Czasem widoczne są pęcherzyki, z których sączy się ropa i krew. Obserwuje się także wysuszenie, obrzęk skóry i zaczerwienienie żołędzi, a także pieczenie i świąd zmienionych okolic. Co charakterystyczne, wydzielina z penisa ma nieprzyjemny zapach.

Grzybicę najczęściej leczy się przy pomocy maści przeciwgrzybicznych zawierających substancje takie jak flukonazol czy klotrimazol, który działa hamując syntezę ergosterolu, czyli związku chemicznego biorącego udział w budowie błony komórkowej grzybów. Terapia trwa około 7 dni.

Czerwone plamy na żołędziu czy napletku mogą być także objawem innych chorób przenoszonych drogą płciową, na przykład kiły, którą wywołuje bakteria krętek blady.

Objawy kiły obserwuje się po kilku, zwykle 3-4 tygodniach od wniknięcia bakterii do organizmu. Najpierw pojawia się mała, często niewidoczna plamka na penisie, która z czasem ewoluuje w owrzodzenie. To tak zwany wrzód twardy, z którego sączy się przezroczysty płyn. Zmiana nie boli, nie swędzi i nie krwawi. Po kilku tygodniach wrzód się goi, jednak w niedługim czasie pojawiają się tak zwane kłykciny płaskie.

Może pojawić się także gorączka, powiększenie węzłów chłonnych, ogólne osłabienie. Choroba obejmuje cały organizm. Leczenie jest konieczne. Polega na domięśniowym podawaniu penicyliny.
Plamy na penisie i w okolicach narządów płciowych mogą być także objawem rzeżączki, którą wywołuje bakteria Neisseria gonorrhoeae. Choroba zwykle jest przenoszona drogą płciową. Towarzyszą jej takie symptomy jak zaczerwienienie i tkliwość najądrzy, pojawienie się białej, ropnej treści wypływającej z prącia, stan zapalny żołędzi czy pieczenie i ból cewki moczowej.

Rzeżączkę leczy się penicyliną bądź doksycykliną. Terapii podlega także partner lub partnerka osoby zakażonej.

Plamki na penisie mogą być również objawem infekcji wirusowej, na przykład wywołanej przez wirusy HPV (wirus brodawczaka ludzkiego).

Symptomem zakażenia wirusem HPV są tak zwane kłykciny kończyste. To płaskie lub wypukłe brodawki zlokalizowane zazwyczaj w środkowej części penisa oraz w okolicach napletka. Obserwuje się je również na mosznie, w pachwinach oraz w okolicach odbytu.

Zarówno czerwone plamy na penisie, biały nalot na żołędzi czy zaczerwieniony napletek to objawy, z którymi należy udać się do lekarza. Do jakiego? Możliwości jest kilka: do urologa (specjalista od układu moczowo-rozrodczego), wenerologa (specjalista od chorób wenerycznych), androloga (specjalista od męskich narządów rozrodczych), dermatologa (specjalista od chorób skóry) lub internisty – lekarza pierwszego kontaktu (ten po wstępnej diagnozie kieruje pacjenta do specjalisty). Dolegliwości nie wolno zaniedbać, ponieważ nieleczone mogą prowadzić do groźnych powikłań.