Transgenderyzm – czym jest i na czym polega?

Transgenderyzm (TG), czyli transpłciowość lub inaczej międzypłciowość, trudno zdefiniować. Medycyna postrzega go jako zespół zaburzenia identyfikacji płciowej i roli płciowej, pośredni między transwestytyzmem a transseksualizmem.

Transgenderyzm jest często traktowany jako transwestytyzm, medycyna postrzega go jako transseksualizm nieoperacyjny. Transgenderyści nie pragną bowiem przeprowadzenia zmiany płci poprzez zabieg chirurgiczny, natomiast chętnie poddają się leczeniu hormonalnemu.

Biorąc pod uwagę człony pojęcia transgenderyzm, czyli trans i gender (płeć kulturowa, psychiczna) transgenderyzm jest tożsamy z próbami realizowania się w społeczeństwie jako osoba płci przeciwnej do tej zapisanej w chromosomach.

Obecnie WHO transpłciowość określa jako wyraźną i trwałą niezgodność między doświadczoną płcią danej osoby a przypisaną płcią. Osoba transgenderowa to osoba, która odbiega od stereotypowych wyobrażeń na temat ról społecznych i płciowych, a także zachowań przynależnych mężczyznom lub kobietom.

Podejmując temat transgenderyzmu, należy wspomnieć o takich pojęciach jak zespół dezaprobaty płci, transwestytyzm i transseksualizm. Ich wyjaśnienie rzuca światło i pozwala zrozumieć zjawisko TG.

Zespół dezaprobaty płci (ang. gender dysphoria syndrome) obejmuje kilka zaburzeń. Ich cechą wspólną jest silne, głębokie i przygnębiające niezadowolenie z posiadanej płci cielesnej. Występuje niezgodność pomiędzy płcią psychiczną a pozostałymi cechami płci. Pada stwierdzenie, że to błąd popełniony przez naturę. Zespół dezaprobaty płci obejmuje transgenderyzm i transseksualizm.

Transwestytyzm jest praktyką przyjmowania sposobu bycia, ubioru, jak również ról kojarzonych z płcią przeciwną. To forma autoekspresji lub psychologicznej gratyfikacji. Termin ten zwykle jest stosowany w odniesieniu do mężczyzn.

Z kolei transseksualizm odnosi się do osób, które przeszły jakąś formę medycznej lub chirurgicznej terapii korekty płci. Jest najgłębszym zaburzeniem tożsamości płci. Przyjmuje się bowiem, że raz ukształtowana tożsamość płciowa jest trwała i nie ulega zmianie. Transseksualizm oznacza niezgodność między odczuwaną płcią psychiczną a innymi cechami płciowymi, które są odbierane jako obce, przynależne do płci przeciwnej. Transseskualny mężczyzna czuje się więc uwięziony w ciele kobiety, natomiast transseksualna kobieta czuje się tak, jakby ją uwięziono w ciele mężczyzny.

Na użytek kliniczny zostało wprowadzone terminologiczne rozróżnienie transseksualistów na dwa typy:

• typ kobieta-mężczyzna K/M – transpłciowy mężczyzna (psychiczne poczucie przynależności do płci męskiej, znamiona ciała żeńskiego),

• typ mężczyzna-kobieta M/K – transpłciowa kobieta (psychiczne poczucie przynależności do płci żeńskiej, znamiona ciała męskiego).

Transgenderysta jest osobą rozdartą. Nie chce przeprowadzenia zmiany płci przez zabieg chirurgiczny w odniesieniu do narządów płciowych, a nawet czuje do tego niechęć (co różni go od transseksualisty). Chciałaby jednak funkcjonować w społeczeństwie jako osoba płci przeciwnej niż narzuca jej płeć biologiczna. To dlatego niektórzy transgenderyści poddają się jednak leczeniu.

Ci, którzy zdecydowali się na niepełną zmianę płci przyjmują hormony zmieniające rysy twarzy, głos i figurę. Celem jest chęć posiadania zarostu i obniżonego głosu lub przeciwnie. Działania są podejmowane także po to, by mieć łagodne, kobiece rysy twarzy, kobiece piersi i zaokrąglone kształty. Poddają się na przykład obustronnemu pomniejszeniu piersi (mammoplastyka), wszczepieniu implanty piersi czy chirurgicznemu usunięciu piersi w ramach operacyjnej korekty płci (mastektomia).

Ale to nie wszystko. Transgenderyści dążą do zmiany zapisu o płci w akcie urodzenia i dokumentach. Oznacza to, że transgenderyście blisko do transseksualisty, jednak odczuwane emocje i żywione przekonania dotyczące identyfikacji płciowej to za mało, by podjąć się operacyjnej zmiany płci.

Przedstawiciele TG nie czują pełnej przynależności do jednej płci, nie odpycha też ich własne ciało. To osoby niestandardowe, które eksperymentują. Przymierzają się do życia kobiety bądź do życia mężczyzny, porównują się z transseksualistami. Testują, próbują i obserwują, dzięki czemu wiedzą, jak daleko mogą i chcą się posunąć.