błędy wychowawcze (strona 2 z 2)

Ojciec po rozwodzie może przeżywać jeszcze rozstanie, odczuwać ból, smutek, żal, gniew, poczucie krzywdy, ale nie oznacza to, że będzie złym tatą. Co więcej, okazuje się, że wielu ojców ma lepsze relacje z własnymi dziećmi po rozwodzie niż wtedy, gdy wszyscy mieszkali pod jednym dachem. Ciągłe awantury z matką malucha na pewno nie służyły rozwojowi szkraba. Kontakty ojca z dzieckiem po rozwodzie może są rzadsze, ale nie liczy się ilość, tylko jakość. Czas spędzany razem z pociechą koncentruje się wokół szkraba, jego emocji i potrzeb. Ten czas przeżywa się intensywniej, zdając sobie sprawę, że następne spotkanie będzie dopiero za jakiś czas.

W miarę jak dzieci zaczynają dojrzewać, zapewnienie im bezpieczeństwa staje się niełatwe. Nastolatki chcą same o sobie decydować, ale ich wybory nie zawsze są słuszne. W rezultacie często pakują się w kłopoty. Niekiedy warto pozwolić dzieciom popełniać błędy, jednak niektóre z nich mogą ich drogo kosztować. W obliczu zagrożenia narkotykami, papierosami i alkoholemwielu rodziców staje więc przed dylematem: czy uszanować prywatność dziecka, czy naruszyć ją, mając na celu jego dobro?

Co to jest zgwałcenie? to niestety nie tylko problem w środowiskach patologicznych czy tych z „marginesu społecznego”. Coraz częściej w tzw. „dobrych domach” pojawia się przemoc psychiczna i agresja jako skutek frustracji czy obniżonej odporności na stresy i konieczności ciągłej rywalizacji na polu zawodowym. Z roku na rok rośnie liczba interwencji policji w sprawie przemocy domowej. Jednak ciągle brakuje odpowiednich przepisów, chroniących ofiary przed domowym tyranem. Jak manifestuje się przemoc w rodzinie? Czy kary cielesne można uznać za surowe wychowanie, czy to już patologia rodzicielstwa?

Przemoc w rodzinie to problem natury prawnej, moralnej, psychologicznej i społecznej. Interwencje w przypadku przemocy domowej określa m.in. ustawa o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie i jej nowelizacja. W świadomości społecznej przemoc coraz bardziej jawi się jako akt barbarzyństwa, który wymaga szybkiego działania. Przeciwdziałanie przemocy w rodzinie nie może mieć tylko charakteru lokalnego. Musi być to także ważna kwestia w polityce społecznej państwa. Jak pomagać ofiarom przemocy domowej? Co zrobić, gdy jest się świadkiem znęcania się nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny?

Nadopiekuńczość zmieniają się w ochroniarzy swoich dzieci. Rodzicielstwo polega przecież na opiece i wychowaniu, a nadopiekuńczy rodzice dokładają do tego jeszcze jeden element – kontrolę. Wychowanie dziecka opiera się na wzajemnym zaufaniu. Nie tylko dzieci mają ufać dorosłym, również starsi muszą zaufać dziecku i dać mu pewną dozę swobody. Jak uświadomić rodzicom, że nadopiekuńcza matka czy nadopiekuńczy ojciec, to krzywda dla dziecka? Jak nie popełniać błędów wychowawczych? W jaki sposób objawia się nadopiekuńczość i jak uniknąć takiej postawy rodzicielskiej?