Karezza, czyli stosunek powstrzymany. Co warto o nim wiedzieć?

Karezza to znacznie wydłużony stosunek płciowy, mający na celu jak najdłuższe utrzymanie osób uprawiającym seks w fazie silnego pobudzenia (faza plateau), bez wytrysku nasienia u partnera.

Praktyka karezzy nawiązuje do tantrycznej sztuki miłości wywodzącej się z Indii. Nazwa techniki wywodzi się z języka włoskiego. Karezza oznacza pieszczoty. Termin został zapożyczony przez amerykańską ginekolożkę Alice Bunker Stockham. Karezza, a co za tym idzie również seks tantryczny, są przeciwieństwami "szybkich numerków".

W odróżnieniu od stosunku przerywanego (coitus interruptus) taką formę miłości nazywa się stosunkiem powstrzymanym (coitus reservatus). O ile stosunek przerywany może powodować nerwicę, frustrację, wywoływać napięcie i skupienie na tym, by powstrzymać zbliżający się wytrysk, o tyle karezza ma potęgować rozkosz i przyjemne odczucia. Orgazm schodzi na dalszy plan. Najważniejsza jest niespieszna celebracja jedności z partnerem.

Karezza to rodzaj sztuki miłosnej opartej na doznaniach zmysłowych, polegającej na uprawianiu seksu bez osiągania wytrysku lub ze znacznym wydłużeniem momentu, w którym ten wystąpi. Kochankowie uprawiają leniwy seks. Całują się, pieszczą, masują, patrzą sobie w oczy.

Jaki jest cel stosunku powstrzymanego? Karezza przesuwa w czasie orgazm partnerów, by maksymalnie wydłużyć grę wstępną i sam stosunek, przedłużyć rozkosz i przyjemność, potęgować doznania i poczucie bycia jednością.

To połączenie doznań fizycznych i duchowych. Pozwala utrzymać oboje kochanków w fazie silnego pobudzenia, bez orgazmu i wytrysku, nawet przez godzinę. O ile mężczyzna powinien wytrwać w stanie pożądania, bez orgazmu, jak najdłużej, o tyle partnerka podczas aktu może osiągać kilka orgazmów.

Ideą karezzy jest skupienie się kochanków nie na sobie, własnych doznaniach i orgazmie, a na sobie nawzajem. Podczas uprawiania miłości należy dąży do przedłużania napięcia i silnego pobudzenia, czyli tak zwanej fazy plateau. Odsuwa się na bok pokusę szybkiego zaspokojenia. Według naukowców leniwy, długi seks ma korzystny wpływ na równowagę hormonalną organizmu. Nie dochodzi do dużego wahania dopaminy, której poziom z podnieceniem i gwałtownie opada podczas orgazmu.

Karezza jest techniką, którą docenią zwłaszcza kobiety potrzebujące więcej czasu, by osiągnąć optymalny i satysfakcjonujący poziom podniecenia seksualnego.

Partnerzy, którzy planują praktykowanie karezzy, muszą zapoznać się ze sztuką kabbazah (techniki wzmocnienia męskiego orgazmu poprzez rytmiczne zaciskanie mięśni Kegla wokół członka), a także opanować techniki opóźniania orgazmu.

Każda para powinna wypracować własny sposób praktykowania karezzy. Mistrzowie i specjaliści formułują różne cenne wskazówki. Zdecydowanie warto z nich korzystać. Od czego zacząć? Od prób, ćwiczeń i treningów.

Jak długo się kochać? Oto kilka podpowiedzi.

Mężczyzna może pozostać wewnątrz kobiety przez 10 minut. Porusza się tylko tyle, by utrzymać erekcję. Powinien wchodzić w partnerkę dopiero po częściowej utracie wzwodu, a erekcję odzyskiwać płytkimi pchnięciami. Kobieta powinna skupić się na zaciskaniu mięśni Kegla wokół penisa.

Podczas stosunku partnerzy oddają się niespiesznej penetracji. Bardzo ważne jest, by utrzymywać kontakt wzrokowy, wyrównać swoje oddechy, skupiać się na sobie wzajemnie oraz bardziej na doznaniach emocjonalnych niż fizycznych.

Ponieważ tantra hołduje stosunkom w pozycjach, w których możliwy jest kontakt wzrokowy, a które ograniczają możliwość wykonywania gwałtownych ruchów, idealną pozycją jest pozycja yab-yum. To tantryczna wersja pozycji siedzącej. Pozwala przedłużyć stosunek, zapewnia stymulację łechtaczki i punktu G, a także wzmacnia intymną więź między kochankami.

Karezza, zaliczana niekiedy do pewnego rodzaju stosunku przerywanego, tak samo jak i sam stosunek przerywany, nie zapobiega zajściu w ciążę. Przedłużony stosunek czy orgazm bez wytrysku nie może być traktowany jak naturalna antykoncepcja.

Warto pamiętać, że przed ejakulacją wytwarzana jest niewielka ilość nasienia (preejakulat), który zawiera pewną ilość plemników. W sprzyjających warunkach to wystarczy, by doszło do zapłodnienia komórki jajowej.