Pokolenie singli. Coraz częściej żyjemy w pojedynkę

Agnieszka ma 39 lat, jest rozwiedziona. Często umawia się na randki. Część mężczyzn poznaje na żywo, innych w internecie. Jeśli chodzi o rezultaty randek, to nawet bardziej chwali sobie te internetowe.

- Można z góry ustalić wprost, co mamy w planie, co mi pasuje, a co nie, jakie stawiam granice - mówi.

Spotkania dość często kończą się seksem bez zobowiązań, z czego jest zadowolona. Mimo wszystko chciałaby wejść w stały związek.

- Niekoniecznie interesuje mnie małżeństwo, raczej formalizacja związku już mi nie odpowiada – przyznaje. - Ale chciałabym mieć kogoś na stałe. Nawet po prostu ze względu na seks - ze stałym partnerem to bardziej bezpieczne. Fajnie jest też, gdy można się obok kogoś budzić, gdzieś razem wyjść, może czasami dostać jakiegoś kwiatka.

Agnieszka mówi, że to stereotyp, że samotna kobieta po trzydziestce "poluje na męża". Z wiekiem zainteresowanie ślubem spada. Preferowane są związki nieformalne.

Dlaczego nie weszła w związek z żadnym z mężczyzn, z którymi się umawia?

- Obawiam się, że w moim wieku znaleźć normalnego wolnego to graniczy z cudem. O moich nieudanych randkach mogłabym książkę napisać.

Pytam więc o przykłady.

- Był facet, który zaprosił mnie na kolację, a potem położył przede mną rachunek. Inny był przesympatyczny, a w rozmowie wyszło na jaw, że każdego dnia wypija przed snem butelkę wina.

Agnieszka wymienia wady adoratorów jednym tchem:

- Był i taki, który "zapomniał", że ma żonę. Niedawno spotkałam się też z facetem, który randkę zaczął od narzekania na kobiety i wysokość swoich alimentów. Czuł się skrzywdzony i okradany.

Agnieszka ma też swoje oczekiwania względem potencjalnych kandydatów do związku.

- Musi mieć pracę, pasję, pieniądze. Nie mogę być z kimś, kto stanowi kolejny problem. Chcę kogoś, z kim będzie mi w życiu łatwiej.

Czy samotni trzydziestolatkowie mają wysokie wymagania? Psycholog Paulina Mikołajczyk z Centrum Medycznego Damiana zauważa:

- Pęd za karierą i towarzyszący mu chroniczny brak czasu powoduje coraz częstsze korzystanie z portali randkowych oraz społecznościowych. Ze względu na chęć bycia zauważonym, potencjalni kandydaci przedstawiają tam swój przerysowany wizerunek. W zderzeniu z rzeczywistością okazuje się on nie do zaakceptowania przez partnera. Ciągła presja założenia tej podstawowej jednostki społecznej w połączeniu z potrzebą znalezienia idealnie dopasowanej połówki rodzi frustracje - tłumaczy ekspert.

Problem stanowi pokutujące przekonanie o "dwóch połówkach". Zamiast znaleźć kogoś dość dobrego do współnego życia, wiele osób czeka na księżniczkę lub księcia na białym koniu. Zamiast iść na kompromisy, wybierają samotność, a ich oczekiwania rosną.

Patryk bardzo chciałby mieć dziewczynę. Nie wstydzi się faktu, że wciąż mieszka z rodzicami, chociaż ma 37 lat. Miewa też problemy z utrzymaniem pracy. Wówczas pożycza pieniądze od rodziców.

- Kobiety lecą tylko na takich z kasą. Mieszkanie, samochód, takie mają wymagania. Nie patrzą na to, że ktoś ma dobre serce – narzeka. - One tylko chcą siedzieć i pachnieć i żeby ktoś je utrzymywał.

Jakie oczekiwania ma Patryk wobec kobiety swoich marzeń?

- Żeby była ładna, zajmowała się domem. Taka prawdziwa kobieta.

Podkreśla, że nie przeszkadza mu aktywność zawodowa partnerki, jeśli tylko znajdzie czas, aby zająć się domem.

Psycholog Paulina Mikołajczyk komentuje:

- W naszą kulturę wpisany jest przykład rodziny, w którym to ojciec jest głową, głównym źródłem utrzymania, a matka opiekunką dzieci i osobą dbającą o dom. Współczesne realia zaczynają coraz bardziej odbiegać od tego modelu.

Patryk marzy również, by mieć udane życie seksualne. Obecność rodziców uniemożliwia zapraszanie kobiet do siebie, nawet jeśli znajdzie chętną partnerkę

- Kiedyś spotkałem taką dziewczynę, która chciała mieć układ tylko na seks. Bardzo mi się to podobało, ale ona nie chciała szybkich numerków w barach w toalecie i nic nie wyszło z tego.

Agata ma 36 lat. Wygląda na mniej – gładka twarz, włosy upięte w dziewczęcym kucyku. Delikatnie się maluje, ładnie ubiera. Jest wykształcona i atrakcyjna. I sama.

- Kiedy byłam młodsza, byłam pewna, że wyjdę za mąż. Że po prostu pewnego dnia znajdzie się ten ktoś, z kim będę żyła długo i szczęśliwie. Chodziłam na randki, ale jakoś nie wyszło mi z nikim.

Skąd takie problemy ze znalezieniem miłości? - Zarówno kobiety, jak i mężczyźni szukają ideału. Wystarczy jedna rysa na tym wyidealizowanym wizerunku i zaczynają szukać dalej - zauważa psycholog.

Agata pracuje w korporacji, dobrze zarabia. Mieszka z rodzicami. Uważa, że wynajmowanie to strata pieniędzy, nie chce też brać kredytu. Zajmuje ten sam pokój, w którym mieszkała od dzieciństwa.

- Znajomi się wykruszają, mają swoje życie. Ja ostatnio Sylwestra spędzałam z rodzicami, do których przyszli ich znajomi - wspomina.

Agata ma wielbiciela, który deklaruje chęć związku. To kuzyn przyjaciółki, poznała go na jej weselu.

Mężczyzna mieszka na wsi, odziedziczył tam po rodzicach duże gospodarstwo. Dobrze mu się powodzi i nie zamierza zmieniać lokalizacji. Chciałby ściągnąć Agatę do siebie. Ona nie widzi szans na powodzenie.

- Na wieś pójdę? Co ja tam robić będę? - pyta retorycznie.

W dużych miastach statystycznie najwięcej singli jest wśród wykształconych kobiet. Na wsi samotni są przede wszystkim mężczyźni. Co drugi z nich zakończył edukację na etapie szkoły podstawowej lub gimnazjum.

To dwie najbardziej samotne grupy społeczne, ale trudno im się spotkać i znaleźć wspólny język.

38-letnia Marta prowadzi własną firmę. Dużo pracuje, zatrudnia kilka osób. Zawsze wygląda perfekcyjnie, jest bardzo atrakcyjną kobietą. Nie była jednak nigdy w poważnej relacji.

- Najdłuższy związek? Niecały rok – wspomina. - Marzył mi się kiedyś ślub, dzieci. Był czas, że samotność mnie strasznie dołowała. Czy płakałam w poduszkę? Oczywiście! Kto by nie płakał – przyznaje szczerze. - Później pogodziłam się z tym, jak jest.

Dziś Marta ucieka w pracę. Spędza w niej nawet kilkanaście godzin na dobę. Niechętnie wraca do pustego mieszkania. Żaden z dotychczasowych partnerów jednak nie odpowiadał jej na tyle, aby zechciała być z nim dłużej.

Psycholog Paulina Mikołajczyk podaje najczęstsze przyczyny problemów w budowaniu relacji.

- Przyszli partnerzy kryją się za idealnie wyglądającym profilem, bojąc się kolejnych rozczarowań zarówno swoją osobą, jak i drugą stroną. Rozwój mediów, zwiększająca się popularność portali społecznościowych ukazujących nowoczesny wizerunek kobiety niezależnej, a zarazem matki, zadbanej i zawsze idealnie wyglądającej, mającej czas na swoje pasje oraz mężczyzny sukcesu, wysportowanego, równie zawsze zadbanego i z pasjami, bardzo zachwiały dotychczasowym wizerunkiem rodziny - mówi specjalistka.

W Polsce jest już ponad 7 mln singli. Z roku na rok osób, które nie są w związkach, przybywa. Nie bez powodu u deweloperów popularnością cieszą się małe mieszkania o metrażu nawet 25 metrów. Część to inwestycje pod wynajem. Część z nich kupują single na życie.

Statystyki wskazują, że najwięcej singli jest po 30 roku życia. To pokolenie ludzi samotnych. Z jednej strony rozczarowanych pierwszymi nieudanymi relacjami, z drugiej wciąż mających duże oczekiwania wobec związku. Wciąż są na tyle młodzi i aktywni, że nie doskwiera im aż tak bardzo samotność.

Część z nich nigdy nie była w poważnym związku. Inni próbowali, ale się nie udało. Rozwiedli się albo związek zwyczajnie się rozpadł. Większość singli mieszka sama, a co piąty z rodzicami.

Wiele osób traktowało samotność jako okres przejściowy. Chcieli się czegoś dorobić zanim założą rodzinę. Jednak zanim się wzbogacili, zauważyli pustkę wokół. Chcieliby wejść w związek, ale nie mają z kim.

- Kiedyś małżeństwa razem osiągały pułapy statusu społecznego, najczęściej posiadając już w tym czasie potomstwo. Dzisiaj, żeby zdecydować się na posiadanie dzieci, istnieje pogląd, iż trzeba już jakiś status posiadać, im wyższy oczywiście, tym lepszy - mówi psycholog.

- Dzisiejszy świat kieruje nas bardziej w stronę mieć niż być. Z drugiej strony obraz miłości ukazywany w mediach bazuje na tych głęboko tkwiących uczuciach. Kreuje wizerunek uczucia głębokiego, romantycznego, jak z bajki - mówi Paulina Mikołajczyk, psycholog.

Te wygórowane oczekiwania wobec partnera utrudniają wchodzenie w relacje. Mimo głodu uczuć wiele osób woli żyć samemu, niż znów się rozczarować.

- Każdy z nas w końcu chce kochać i być kochanym. Wszystkie te czynniki niespójnie nakładające się na siebie powodują lęk przed porażką, a co za tym idzie wycofywanie się - zauważa psycholog.

W ostatnich latach zmienił się też tryb życia. Coraz więcej czasu spędzamy w pracy, a później jesteśmy non stop online. To również rzutuje na życie w samotności.

- Wziąwszy pod uwagę rosnącą popularność wirtualnego świata, możemy wnioskować, że zwykły kontakt interpersonalny, rozmowa twarzą w twarz, zacznie coraz bardziej schodzić na dalszy plan - ostrzega ekspertka.

Trudności stanowi również praca nad związkiem.

- Ludzie coraz mniej wykazują chęci do wspólnego rozwiązywania problemów, co widać po wzrastającej liczbie rozwodów, a to dodatkowo powoduje zachwianie instytucją małżeństwa i wybór życia w pojedynkę - podsumowuje Paulina Mikołajczyk.

Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez dziejesie.wp.pl