Brak przyjaźni szkodzi jak alkohol i papierosy

Uczeni są zdania, że samotność jest szkodliwa, tak jak wypalanie 15 papierosów dziennie. Osoby, które mają słabe relacje i kontakty z innymi narażone są na ryzyko śmierci nawet o 50 proc.

Wynika z tego, że najlepszym lekiem i warunkiem utrzymania zdrowia jest przyjaźń. To niemal biologiczna potrzeba, tak jak jedzenie, picie, sen - uważają uczeni.

• Przyjaciele są tym, co czyni człowieka gatunkiem unikalnym – mówi prof. James Fowler, profesor genetyki medycznej na Uniwersytecie Kalifornijskim.

• Przyjaźń to potrzeba, która towarzyszy nam przez całe życie. Pragniemy mieć wokół siebie ludzi, którzy nas znają, cenią i przynoszą nam radość. To nigdy nie znika – zaznacza Barbara Moscowitz z Massachusetts General Hospital.

Bardzo dobre relacje z drugim człowiekiem wpływają pozytywnie na nasze zdrowie, zarówno psychiczne, jak i fizyczne.

• Jak? Przyjaźń pobudza nas emocjonalnie, podobnie jak używki. Ale jest zdrowsza. Uwalnia się serotonina - hormon szczęścia i dopamina -  hormon przyjemności – tłumaczy Anna Siudem, psycholog.

Dzięki niej mózg jest w lepszej kondycji i formie. Brak przyjaciela zaburza zdrowie psychiczne i fizyczne. Badania pokazują, że osoby zakochane, które mają silne relacje z innymi mniej chorują, szybciej wracają do zdrowia. - Przyjaźń to także bufor stresu. Ochrania nas przed różnymi trudnymi sytuacjami, gdy tracimy kogoś bliskiego, pracę czy zdrowie – uważa Siudem.

Eksperci podkreślają, że przyjaźń nie tylko czyni nas spokojniejszymi i zdrowszymi, ale rozwija i kształtuje nas. Stajemy się lepsi jako ludzie. Zaczynamy dostrzegać inne wartości. Uczymy się słuchać, współczuć, rozumieć i rozmawiać. Wydaje się, że w obecnych czasach są to rzadkie umiejętności.

• Przyjaźń to nauka relacji z człowiekiem. To być, a nie mieć. Jej wartość poznajemy w sytuacjach kryzysowych - wyjaśnia specjalistka.

Przyjaźń zależy od faz rozwoju, ciągle ewoluuje. Większość prawdziwych i szczerych relacji zawieramy dopiero wtedy gdy jesteśmy ukształtowani psychicznie, emocjonalnie, społecznie, gdy wkraczamy w dorosłość. Zazwyczaj po 20. roku życia, przed 30-tką.

Nie można mówić o przyjaźni przedszkolnej czy szkolnej, bo są to znajomości, które szybko się kończą.

Ludzie starsi  koncentrują się na tych ważnych i wieloletnich relacjach. Pielęgnują je pieczołowicie. Nie potrafią zawrzeć nowych. Grono wiernych towarzyszy z biegiem lat się zawęża. To naturalne. Ścisłe relacje utrzymujemy tak naprawdę z jedną, dwoma osobami.

Kim jest prawdziwy przyjaciel? - To osoba, która pomimo trudnych wydarzeń losowych jest przy nas i rozumie nas. To ktoś, kto nie jest tylko od pocieszania czy tylko wytykania błędów. To nasz towarzysz. Prawdziwa przyjaźń nie zazdrości, nie czuje zawiści_ - wyjaśnia psycholog. A gdy przyjaźń jest toksyczna? - Nie ma takiej przyjaźni, to pomylone pojęcia– uważa ekspert.