kryzys w związku (strona 2 z 2)

Psychiczne objawy zakochania, tak jak i fizyczne, towarzyszą zarówno kobietom, jak i mężczyznom. Odpowiadają za nie reakcje biochemiczne w mózgu i burza hormonów. Co ciekawe, inaczej ten stan odczuwają panie, a inaczej panowie. Co to właściwie znaczy?

Potrafić przepraszać to prawdziwa sztuka. Każdy z nas popełnia jakieś błędy i niejednokrotnie konieczne jest przeproszenie skrzywdzonej osoby. Przepraszam to jedno z ważniejszych słów które znajdują się w naszym słowniku. W wielu sytuacjach jest oznaką uprzejmości ale przede wszystkim łagodzi spory, zapobiega kolejnym konfliktom oraz wzbudza zaufanie dla drugiej osoby. W związkach pomiędzy dwiema osobami które opierają się na kompromisie i szacunku przepraszanie jest częste. Niemniej jednak zdarzają się sytuacje w których partnerzy muszą przeprosić dziewczynę z powodu przewinienia jakie popełnili. Jak zatem przeprosić dziewczynę? Co zrobić aby przeprosiny zostały przyjęte?

Kto z nas nie zna osoby, o której chce, ale nie potrafi zapomnieć? Nieważne – poznana 10 lat temu czy w ubiegłym tygodniu. Chociaż nad umysłem możemy zapanować – serce nie sługa i czasem trudno jest rozprawić się z niespełnionym uczuciem. Podpowiadamy, jak to zrobić!

Pamiętasz epizod z „Seksu w wielkim mieście”, w którym Carrie nie może przestać mówić o końcu swojego związku, a jej przyjaciele, którzy nie mogą już tego znieść, radzą jej, że musi przestać obsesyjnie o tym myśleć i udać się do terapeuty? Okazuje się, że mówienie o swoim byłym do znudzenia może być w rzeczywistości radą, którą dostaniemy od naszego terapeuty, kiedy nasz związek z partnerem się rozpadnie na dobre.

Wiele osób, w szczególności kobiet, dotyka niepewność w związku. Zadajemy sobie pytania: „Czy to ten jedyny? Czy to z nim na pewno chcę spędzić resztę życia?”. Mimo łączącego nas uczucia, braterstwa dusz, wspólnych zainteresowań i podobnych poglądów, niepewność pojawia się w każdym związku. Szczególnie często występują obawy przed ślubem. Wtedy właśnie mamy najwięcej wątpliwości, czy to ten właściwy i jedyny na całe życie, czy dobrze robię, wychodząc za niego za mąż, czy trafnie ulokowałam uczucia. Niepewność i wątpliwości w miłości mogą destabilizować relację dwojga ludzi. Jak sobie z nimi radzić?

Obecnie ludzie mogą dobierać się w pary na podstawie własnych preferencji. Jeszcze do niedawna małżeństwa były zawierane za zgodą rodzin. Mając taką wolność wyboru, czasem jest on dokonywany w sposób nie do końca przemyślany.

Dehumanizacja w dosłownym znaczeniu to odczłowieczenie, uprzedmiotowienie, pozbawianie kogoś cech typowo ludzkich. W skrajnych przypadkach dehumanizacja może prowadzić do bestialstwa i okrucieństwa, stanowiąc usprawiedliwienie dla agresywnych zachowań prześladowcy. Tyrani często wyłączają emocje i twierdzą, ze dopuścili się aktów przemocy ze względu na fakt, że ofiara nie jest człowiekiem – to „przedmiot”, który można przestawiać z kąta w kąt. Dehumanizację traktuje się w psychologii jako mechanizm obronny. Dehumanizacja nie ma jedynie wydźwięku negatywnego. Czasem służy pozytywnym aspektom i sprzyja adaptacji do otoczenia.

Przysięgałaś „na dobre i na złe, w zdrowiu i w chorobie, w bogactwie i biedzie”, a teraz czujesz, że jedyne, co was łączy, to przywiązanie, rutyna, ewentualnie przyjaźń. To, że w czasie podróży poślubnej wasza miłość sięgnęła zenitu, nie oznacza, że na takim samym poziomie będzie utrzymywać się przez całe życie. W rzeczywistości prawdziwa świadomość związku przychodzi dopiero po kilku latach bycia razem. Co jednak zrobić, gdy z miesiąca na miesiąc jesteście sobie coraz bardziej obcy, a emocje w waszym związku gasną? Oto 10 sposobów, dzięki którym znowu zbliżysz się do swojego partnera.

Relacje rodzinne są bardzo trudne, a szczególnie te na linii teściowa-synowa. Konflikty między dwiema kobietami, zabiegającymi tak naprawdę o względy i zainteresowanie tego samego mężczyzny, są stare jak sama instytucja małżeństwa. Nierzadko wredne teściowe to motyw licznych żartów. Czy rzeczywiście stosunki synowej z teściową muszą być polem minowym i zarzewiem zaciekłej walki? Jak porozumieć się z matką męża? Jak radzić sobie z nadopiekuńczą teściową? Jak pielęgnować relacje z teściową? Jak zapobiegać konfliktom rodzinnym?

Kryzys wieku średniego dotyka wielu mężczyzn. Nawet panowie żyjący w udanych związkach są narażeni na desperackie próby zatrzymania czasu. Wiek średni u mężczyzn to trudny czas dla partnerek. Niejedno małżeństwo rozpadło się po tym, jak mężczyzna postanowił odkrywać świat na nowo. Pokusy czyhają na każdym kroku. Wiele młodych kobiet chętnie wdaje się w romanse ze starszymi mężczyznami przeżywającymi drugą młodość. Nie oznacza to jednak, że aktualna partnerka ma biernie czekać, aż małżonek się opamięta. Jak przetrwać kryzys wieku średniego?

Kryzys w małżeństwie po urodzeniu dziecka to częste zjawisko. Jeszcze przed porodem wszystko się wspaniale układało. Przyszli rodzice cieszyli się na myśl o dziecku. Planowali kolorową przyszłość i niecierpliwie czekali na rozwiązanie. Kupowali ciuszki dla maluszka, łóżeczko, wybierali kolor tapet do pokoiku. Czas po urodzeniu dziecka bywa dla młodych rodziców szokiem. Ich marzenia zderzają się z szarą rzeczywistością. Nieprzespane noce, zmęczenie, zmienianie pieluch nie sprzyja budowaniu ciepłej atmosfery. Rozmowy między partnerami wypełniają kłótnie i wspólne pretensje.

Czy depresja jest chorobą śmiertelną? to trudny temat do poruszenia. Rozwód to druzgocące wydarzenie, które burzy poczucie bezpieczeństwa i cały uprzedni wysiłek włożony w budowanie relacji z małżonkiem. Dlatego bywa powodem pojawienia się depresji. Osobom po rozwodzie nasuwają się liczne pytania. Jak przeżyć rozstanie z partnerem, który obiecał zostać z nami do końca życia? Jak sobie poradzić z głębokim rozczarowaniem? Co po rozwodzie? Czy to depresja, czy tylko chwilowe zaburzenia nastroju? Rozwód i co dalej?

Różnice między kobietami a mężczyznami powodują, że zazwyczaj nie zdajemy sobie sprawy z tego, że partner może mieć inne niż my potrzeby, dlatego chcąc go uszczęśliwić, dajemy mu często to, czego same od niego oczekujemy. W ten sposób nieświadomie go zniechęcamy. W dłuższej perspektywie takie działanie może powodować frustrację, wzajemną niechęć i urazę.