Komunikacja w małżeństwie - jak rozmawiać, aby uniknąć konfliktów?

Każdy z nas spotyka trudności z przekazywaniem swoich stanów emocjonalnych. W domu często brakuje nam takiego przykładu ze strony rodziców, a potem w dorosłym życiu problemy te pogłębiają się i nie potrafimy otwarcie mówić o naszych uczuciach. Komunikacja w małżeństwie jest konstruktywna, jeśli:

• nie oskarża,
• nie wyśmiewa,
• nie dominuje,
• nie żywi urazy,
• nie jest drobiazgowa.

Kobiety mają większą potrzebę poczucia bezpieczeństwa w związku. Dla większości z nich szczera rozmowa z mężem buduje bezpieczeństwo. Kiedy zaczyna jej brakować lub gdy rozmowa przeradza się w kłótnię, żona traci poczucie stabilizacji.

Kobiety szczególnie wrażliwe są na kierowane do nich słowa. Po każdej kłótni analizują jeszcze raz rozmowę, starają się przypomnieć sobie nie tylko słowa urazy, ale również ton głosu i minę męża, z jaką wypowiedział to, co zabolało. Kobieta potrafi nazwać urazę przed sobą, ale ma problemy z przekazaniem swoich odczuć mężczyźnie.

Nie umie tego wyrazić i boi się kolejnej awantury, dlatego wybiera to, co wydaje jej się najbezpieczniejsze, czyli milczenie. Mężczyzna natomiast nie wie, czym uraził żonę i co powinien zmienić. Dlatego woli się nie odzywać, kiedy widzi, że ona milczy. Właśnie w taki sposób pojawiają się tzw. „ciche dni”.

Brak komunikacji w małżeństwie często wynika z tego, że mąż i żona nie rozmawiają ze sobą o tym, jak się porozumiewają. Mężczyznom często przeszkadza gadatliwość kobiet, ale nie potrafią tego przyznać i wolą nie myśleć o tym, co mówi żona. Wtedy żony uważają, że one starają się wyjaśniać mężom powody konfliktu, a oni nie słuchają. To błędne koło.

Kobiety powinny uszanować to, że mężczyźni nie lubią opowiadać o swoim życiu, swoich uczuciach i emocjach. W każdym momencie starają się zgrywać „twardzieli” i niechętnie przyznają się, że coś sprawia im ból. W ich odczuciu kobiety mówią za dużo i to o rzeczach błahych. Są nastawieni na rywalizację, rozwiązywanie problemów, działanie, utrzymywanie dystansu oraz walkę. Lubią proste i jasne komunikaty bez zbędnych otoczek.

Kobiety natomiast żyją dla innych, dla osób, którymi się otaczają. Liczą się dla nich samopoczucie, uczucia, emocje, więzi rodzinne.

Ważne dla nich są myśli i szczegóły z życia najbliższych osób. Ich nadmierne mówienie nie jest złośliwością ani sposobem na nudę, kobiety po prostu tak funkcjonują, to jest ich świat. Żony w związku małżeńskim oczekują współpracy, tworzenia więzi, wsparcia, utrzymywania bliskości i wyrażania emocji.

Jak rozmawiać z żoną? Trzeba jej słuchać i wiedzieć, jak ważne są dla niej emocje. Należy mówić komplementy odnośnie do jej stroju, ugotowanego obiadu itd. Warto okazywać wsparcie, kiedy mówi o swoich problemach w pracy czy kłopotach z dziećmi.