niska samoocena

Wchodzisz na Facebooka, chcąc sprawdzić, co dzieje się u twoich znajomych, z większością których nie rozmawiałeś przez kilka miesięcy. Widzisz, że koleżanka przeszła na dietę i chwali się płaskim brzuchem, a kolega poprosił o rękę swoją dotychczasową partnerkę. Zazdrościsz? Zupełnie niepotrzebnie. Według specjalistów osoby, które dzielą się na Facebooku wydarzeniami swojego życia są zazwyczaj bardzo nieszczęśliwe. Dlaczego?

Niskie poczucie własnej wartościnie jest klasyfikowane - jako zaburzenie emocjonalne, czy też zaburzenie osobowości. NPWW kształtuje się w procesie rozwojowym, w okresie dzieciństwa, w okresie adolescencji (dorastania-dojrzewania), wpływa na kształtowanie się fazy dorosłości, oznacza negatywne odbieranie siebie. Może być jawne lub utajone, dotyczy sposobu wyrażania siebie, otwarcie „Jestem bezużyteczny”, „Nie liczę się”.

To proste być wyjątkowo wymagającym w stosunku do siebie. Jeżeli jednak będziemy zbyt krytyczni, to bardzo szybko możemy zniechęcić do siebie otaczające nas osoby, bo poczucie naszej wartości będzie zbyt niskie i będziemy za często narzekać. Zdecydowanie korzystniej na naszą psychikę działa skupienie się na pozytywnych rzeczach. Oto kilka najpopularniejszych kłamstw.

Egocentryzm wiąże się często z takimi pojęciami jak: egoizm, egotyzm, megalomania i zadufanie w sobie. Ta postawa wskazuje na skrajnie przerośnięte „ego” i zbyt wysokie, nieadekwatne poczucie własnej wartości.

Samoocena, czyli inaczej poczucie własnej wartości, ma niezwykle istotny wpływ na różne obszary funkcjonowania człowieka. Zaburzenia w zakresie wizerunku własnej osoby warunkują problemy osobowościowe, neurotyczność, depresję, trudności w osiągnięciu autonomii i tożsamości, problemy interpersonalne, niemożność rozwinięcia swojego potencjału i osiągnięcia wyznaczonych celów życiowych. Tak naprawdę samoocena to fundament, na którym człowiek buduje całe swoje jestestwo. Jak manifestuje się niska samoocena, a jak przejawia się stabilna i wysoka samoocena? Jak kształtuje się obraz siebie? Co to jest „Ja” realne i „Ja” idealne? Jak pozbyć się kompleksów, które zatruwają życie?

Czujesz, że często nie dorastasz do ideału, jaki chciałbyś osiągnąć? Myślisz, że jesteś za gruby albo zbyt szczupły? Wstydzisz się własnego wyglądu zewnętrznego albo cech charakteru? Masz za mały, za duży, zbyt obwisły, spiczasty lub asymetryczny biust? Nie potrafisz docenić swojej indywidualności i wyjątkowości? Mała krostka na nosie, zmarszczka pod okiem albo piegi urastają do rangi niebotycznego problemu? Jeśli tak, to prawdopodobnie twoim problemem są kompleksy. Jak wzmocnić poczucie własnej wartości? Jak pozbyć się kompleksów? Jak sprawić, by samoocena była stabilna i nie zaburzały jej takie drobnostki, jak pryszcz na twarzy?

Zaniżone poczucie własnej wartości zwykle współtowarzyszy takim cechom, jak: smutek, zawstydzenie, brak pewności siebie, dokonywanie niekorzystnych porównań społecznych z osobami, które są lepsze w jakiejś dziedzinie, nadmierna samokrytyka, poczucie bezwartościowości, stawianie sobie nierealistycznych wymagań i uzależnianie oceny swojej osoby od oceny innych. Nierzadko zaniżona samoocena z katalogiem powyższych zachowań i cech mogą przyczynić się do rozwoju depresji. Jak budować i podnieść poczucie własnej wartości? Jak przeciwdziałać niskiej samoocenie?

Mobbing w polskich realiach to nadal temat tabu. Pracownicy boją się o nim głośno mówić i dochodzić swoich praw w sądzie, ponieważ to generuje koszty, a nie daje gwarancji wygranej. Kiedy mówimy o mobbingu? Jak dochodzić swoich praw?

Nieśmiałość, wstydliwość, zażenowanie to stany, których doświadcza każdy człowiek. Co jednak zrobić, kiedy nieśmiałość przeszkadza w normalnym funkcjonowaniu? Nieśmiałość to dość powszechna cecha osobowości. To, co potocznie określa się nieśmiałością, stanowi zwykle dyskomfort i zahamowanie behawioralne w obecności innych. Nieśmiałości nie wolno utożsamiać z lękiem społecznym, socjofobią, introwersją czy brakiem towarzyskości. Jak budować pewność siebie w kontaktach interpersonalnych? Brak pewności siebie Jak podnieść poczucie własnej wartości i uwierzyć, że może się być atrakcyjnym dla drugiego człowieka?

Eksperci sądzą, że ludzie robią selfie, żeby zyskać akceptację w oczach innych.

Stoją na drodze do sukcesów i realizacji marzeń. Wywołują poczucie, że jest się do niczego, że na nic się nie zasługuje, że jest się gorszym. Negatywne przekonania dotyczące własnej osoby są przeważnie efektem niskiej samooceny i obniżonego poczucia własnej wartości. Jeśli temat brzmi dla ciebie znajomo, przeczytaj, o czym musisz pamiętać każdego dnia.

Kompleks Elektry, nawiązujący do postaci z mitologii greckiej, odnosi się do specyficznego procesu psychologicznego, w którym dziewczynka rozwija emocjonalną więź z ojcem, dążąc do zdobycia jego uwagi poprzez naśladowanie postawy i zachowania matki. To zjawisko jest często analizowane w kontekście rozwoju psychoseksualnego, jak również jako jeden z elementów dynamiki rodzinnej. Czy istnieje kompleks Elektry w dorosłym życiu?

Rodzeństwo dzieci autystycznych jest przeciwnością dla samoakceptacji. Oznacza poczucie bycia niedostatecznie dobrym, niezasługującym na miłość własną i innych ludzi. Powodem samoodtrącenia może być autokratyczny model wychowania, konieczność zasługiwania na opiekę ze strony rodziców, brak otwartości, zawód miłosny, brak akceptacji ze strony rówieśników albo niesprostanie stawianym sobie wymaganiom. Samoodtrącenie niesie ze sobą poważne konsekwencje, np. depresję albo ryzyko samobójstwa. Jak pozbyć się kompleksów? Jak wzmocnić poczucie własnej wartości? Jak pokochać siebie samego? Jak zacząć myśleć o sobie jako o człowieku godnym szacunku, szczęścia i miłości?

Wiele problemów może powodować samotność u bardzo małego dziecka. Trudności, takie jak konflikt w domu, nagła lub przewlekła choroba, śmierć członka rodziny mogą spowodować przesunięcie uwagi rodziców z dziecka na inny aktualny w danej chwili problem. Nawet pozytywne wydarzenia, jak rozpoczęcie nowej pracy lub przeprowadzka do nowego domu, mogą spowodować u dziecka uczucie opuszczenia i samotności. U starszych dzieci poczucie samotności może generować konieczność zmiany szkoły i środowiska rówieśniczego. Warto mieć na uwadze, że samotność dziecka może świadczyć o problemach natury psychologicznej, np. braku akceptacji ze strony kolegów, trudnościach w nauce, problemach w domu rodzinnym, co wtórnie sprzyja zaburzeniom nastroju i niskiej samoocenie. Jakie są przyczyny samotności u dzieci?

Poczucie własnej wartości to podstawa rozwoju zdrowej osobowości. Bez tej cechy trudno egzystować i pokonywać codzienne trudności. Niska i nieadekwatna samoocena predysponuje często do zachorowania na różne choroby natury psychicznej, np. depresje, nerwice, zaburzenia psychosomatyczne. Osoby z wysoką samooceną są natomiast pewne siebie, radosne, otwarte i optymistycznie nastawione do świata. Na szczęście nad samooceną można pracować! Sprawdź, jakie jest twoje poczucie własnej wartości!

Samoakceptacja to postawa zaufania, wiary i szacunku dla samego siebie. Stanowi ona emocjonalny komponent poczucia własnej wartości i wyraża się w uczuciach, jakie do siebie żywimy. Jest wiele cech i zachowań, których się w sobie nie lubi, ale nie oznacza to od razu, że mamy się za nie nienawidzić. Niestety, coraz więcej osób wykazuje problemy w zakresie samoakceptacji i chciałoby wszystko u siebie zmienić, począwszy od wyglądu przez inteligencję, a skończywszy na wyborach życiowych. Na czym dokładnie polega samoakceptacja? Jaki jest związek samoakceptacji z samooceną? Jakie konotacje znaczeniowe występują między takimi terminami, jak: autowaloryzacja, autoafirmacja, akceptacja siebie i autoweryfikacja?

Samoutrudnianie to rzucanie sobie samemu kłód pod nogi w drodze do sukcesu. Jest to strategia należąca do obronnych taktyk autoprezentacyjnych, która ma ochronić lub utrzymać dobre mniemanie na temat własnej osoby. Samoutrudnianie stosują często ludzie z niską samooceną, którzy w razie porażki mają szansę usprawiedliwić się i zrzucić winę na splot niesprzyjających okoliczności. Dlaczego ludzie sabotują własne osiągnięcia i narażają swoją reputację? Czy samoutrudnianie można uznać za mechanizm obronny ego? Czy strategia samoutrudniania się opłaca? Jakie mechanizmy samoutrudniania można użyć?