relacje międzyludzkie (strona 3 z 4)

Obawa przed porażką to naturalny ludzki odruch. Zdarza się jednak, że lęk paraliżuje nas na tyle, że nie jesteśmy w stanie ruszyć z miejsca. W takiej sytuacji warto zastosować prostą metodę opracowaną przez Tony'ego Robbinsa, znanego amerykańskiego coacha biznesu.

Toksyczni rodzice to ciągle temat tabu. W społeczeństwie pokutuje myślenie, że nadużycia wobec dzieci zdarzają się jedynie w rodzinach patologicznych, zrekonstruowanych czy niepełnych. Jednak błędy wychowawcze popełnia każdy rodzic. Czasem zdarza się krzyknąć, odepchnąć, a nawet uderzyć smyka. Czy to już jawne okrucieństwo? Jak wychować małego szkraba? Trzeba pamiętać, by zachować rozsądek między dyscypliną a miłością, kontrolą a wsparciem, swobodą a autonomią dziecka. Wychowanie dziecka to ogromne wyzwanie. Jak często karać? Czy klaps to dobra metoda wychowawcza? Jak przejawia się przemoc wobec dziecka?

Związek między dwojgiem osób to nie tylko relacja mąż-żona, partner-partnerka czy narzeczony-narzeczona, to również związek z rodzicami i teściami. Co zrobić, by relacje rodzinne były ciepłe, pełne zrozumienia i szacunku, a przynajmniej poprawne? Przecież teściowie to, po zawarciu małżeństwa, nowi rodzice. Nierzadko wredne teściowe stanowią motyw licznych żartów. Czasami jednak teściowa czy teść mogą być lepszymi rodzicami niż ci biologiczni. W czym tkwią różnice w kontaktach z rodzicami i teściami? Jak wychowanie dziecka wpływa na jego stosunek do rodziców? Jak pielęgnować relacje z teściami?

Dobre relacje z szefem są gwarancją komfortu pracy i efektywności zespołu. Jak jednak zareagować, gdy pracodawca się myli? Jak powiedzieć szefowi, że nie ma racji? W końcu podważenie zdania przełożonego to poważna sprawa. W takiej sytuacji należy postępować bardzo ostrożnie. W przeciwnym razie udowadnianie własnych racji może doprowadzić do konfliktu w pracy i niepotrzebnych problemów. Czasami podważenie stanowiska szefa może skutkować nawet zwolnieniem z pracy.

Przyjaźń to jedno z najcenniejszych doświadczeń w życiu. Nawet po wielu latach pamiętamy przyjaciół z dzieciństwa, ze szkoły, z okresu studiów. Czas spędzony z nimi może być najszczęśliwszymi chwilami i często jest źródłem wielu wspomnień, które przywołuje się na starość. Prawdziwi przyjaciele to dar od losu, który można jednak utracić. Aby utrzymać przyjaźń, trzeba ciężko pracować, przede wszystkim nad sobą. Nie ma bowiem wątpliwości, że ktoś, kto chce mieć wielu przyjaciół, sam musi być dobrym przyjacielem. Zatem, jak pielęgnować przyjaźń i jak być dobrym przyjacielem?

Mówienie „nie” nie należy do najprostszych zadań. Nikt z nas nie lubi, kiedy ktoś nam odmawia. Umiejętność odmowy składa się na asertywność – zdolność wyrażania siebie, własnych poglądów, zdania, opinii, zdolność przyjmowania krytyki i pochwał, świadomość własnej wartości z jednoczesnym szacunkiem i poszanowaniem praw innych. Wiele osób nie potrafi odmawiać innym z obawy, że stracą kogoś bliskiego, pokłócą się albo zostaną odebrani jako niewrażliwi i nieczuli na potrzeby innych. Mówienie „nie” nie świadczy o braku empatii czy niechęci niesienia pomocy. Czasem trzeba odmówić dla swojego i czyjegoś dobra. Jak asertywnie odmawiać?

„Jak zwykle – koledzy ważniejsi od rodziny” – ile razy słyszałeś te słowa w dzieciństwie, wracając spóźnionym ze szkoły lub placu zabaw? Od kilku lat można zauważyć rosnące znaczenie przyjaźni. Dla wielu osób jest ona ważniejsza od relacji rodzinnych, a nawet partnerskich…

Samotność człowieka, który wyjechał ze swojego rodzinnego kraju za granicę, może być niezwykle dotkliwa. Jest tym większa, im mniej kontaktu człowiek ma z własną kulturą, językiem i rodakami. Niekiedy jest na tyle duża, że skłania do powrotu do kraju ojczystego. Jest to jedyne wyjście w sytuacji, gdy człowiek na emigracji nie może normalnie funkcjonować z powodu tęsknoty za domem. Istnieją jednak sposoby radzenia sobie z samotnością, które umożliwią wytrzymanie w obcym kraju do końca pobytu, a nawet asymilację. Jak sobie radzić z samotnością na emigracji? Jak sobie radzić z tęsknotą za bliskimi?

Jak wpłynąć na swoją samoocenę? wiąże się z pragnieniem kontroli zdarzeń, motywacją osiągnięć, wytrwałością, potrzebą aprobaty społecznej i skłonnością do częstego przeżywania uczuć pozytywnych. Osoby z wysoką samooceną cechują się lepszym samopoczuciem psychicznym i lepszym stanem zdrowia somatycznego. Podkreśla się, że wysoka samoocena sprzyja szczęściu i umożliwia realizację ambitnych osiągnięć życiowych. Czy są zatem jakieś minusy wysokiej samooceny? Jak manifestuje się wysokie poczucie własnej wartości? Czy wysoka samoocena sprzyja zadowoleniu z życia? Jak budować dobre mniemanie o sobie i pozytywny obraz siebie?

Samotność w dzisiejszych czasach jest wbrew pozorom bolączką wielu ludzi. Wydaje się, że obecnie istnieje więcej niż kiedyś możliwości na zawarcie nowych znajomości i poznanie tej wymarzonej „drugiej połowy”. W końcu jest dostęp do Internetu, można komunikować się na chatach i portalach randkowych, wyjść do pubu, klubu czy na dyskotekę, nawiązać kontakty w pracy itd. Największą przeszkodą w pokonaniu samotności jest jednak brak samoakceptacji i obawa przed odtrąceniem. Partnerstwo Jak otworzyć się na kontakty międzyludzkie? Jak pokonać nieśmiałość? Jak zacząć umawiać się na randki?

Relacje z przyjaciółmi są niezmiernie ważne w życiu każdego człowieka. O przyjaźni napisano mnóstwo wierszy, powieści i poematów. Ludzie lubią przebywać z przyjaciółmi, ponieważ ci stanowią naturalne źródło wsparcia i pomocy. Zgodnie z regułą lubienia i sympatii jednostka lubi osoby, które są pod jakimś względem podobne do niej, dlatego większość znajomych pochodzi z podobnej grupy społecznej albo grupy zawodowej lub wykazuje wspólnotę zainteresowań. Ponadto ludzie pragną wierzyć, że przyjaciele dobrze ich znają i że zależy im na relacji, co stanowi jeden z mechanizmów autowaloryzacji i umożliwia utrzymanie wysokiego mniemania o sobie. Na czym polega prawdziwa przyjaźń? Jaki powinien być prawdziwy przyjaciel?

Relacje w pracy gwarantują udane życie zawodowe. Dom i praca to dwie najważniejsze sfery życia każdego dorosłego człowieka. W XXI wieku coraz bardziej kładzie się nacisk na sukces zawodowy i istnieje silna presja, by w jak najszybszym tempie rozwijać własną karierę. Coraz więcej czasu spędza się w pracy, a coraz mniej poświęca się rodzinie, bliskim, przyjaciołom, znajomym. Specjaliści od zarządzania podkreślają znaczenie relacji pracowniczych dla efektywności zespołu. W firmach organizuje się zatem różne spotkania integracyjne, zebrania, teambuildingi, prosi o feedback albo wynagradza dodatkową premią lub wycieczką zagraniczną w ciepłe kraje.

Koniec przyjaźni często jest momentem dramatycznym i z pewnością nieprzyjemnym. Gdy przyjaciel zawodzi lub zdradza, poczucie osamotnienia i rozczarowania jest znacznie silniejsze niż choćby w stosunku do innych, dalszych znajomych. Pokładane zaufanie i wiara w przyjaciela stanowią trzon prawdziwej przyjaźni. Naruszenie tych fundamentalnych wartości powoduje koniec przyjaźni, a co za tym idzie – ból, złość na siebie z powodu wiary w drugiego człowieka i rozgoryczenie. Na czym polega prawdziwa przyjaźń? Jak radzić sobie, gdy przyjaciel zawodzi? Co robić w przypadku zerwanej przyjaźni? Czy dać drugą szansę?

Czasami zdarza się, że twój były facet chce, abyście zostali przyjaciółmi. Decyzja zawsze zależy od ciebie. Czy chcesz utrzymywać z nim bliski kontakt, czy raczej raz na zawsze zerwać znajomość? Wszystko jest zależne od tego, w jaki sposób zerwaliście ze sobą i co było powodem rozstania. Bywa często tak, że zdrada spowodowała rozstanie. W takim przypadku przyjaźń z eks nie jest najlepszym rozwiązaniem, gdyż za bardzo boli i przebywając z nim częściej narażasz się na przykre wspomnienia. Czy przyjaźń z byłym chłopakiem to dobre rozwiązanie? Czy przypadkiem człowiek nie funduje sobie złudnych nadziei, że jeszcze nie wszystko stracone, że jeszcze można odbudować uczucie, które niegdyś łączyło zakochane w sobie osoby?

Samotność kojarzy się zazwyczaj ze skrajną izolacją społeczną. Jednak w rzeczywistości jej doświadczanie jest bardzo subiektywne. Wiele osób czuje się bowiem samotnych nawet w towarzystwie bliskich przyjaciół czy rodziny. Czym zatem jest samotność? Jak wyjść z samotności?

Relacje rodzinne są bardzo trudne, a szczególnie te na linii teściowa-synowa. Konflikty między dwiema kobietami, zabiegającymi tak naprawdę o względy i zainteresowanie tego samego mężczyzny, są stare jak sama instytucja małżeństwa. Nierzadko wredne teściowe to motyw licznych żartów. Czy rzeczywiście stosunki synowej z teściową muszą być polem minowym i zarzewiem zaciekłej walki? Jak porozumieć się z matką męża? Jak radzić sobie z nadopiekuńczą teściową? Jak pielęgnować relacje z teściową? Jak zapobiegać konfliktom rodzinnym?

Po zawarciu związku małżeńskiego młoda para wchodzi w relacje z teściami. Od początku warto o nie dbać i układać je najlepiej, jak to możliwe. Dobre kontakty z teściami pozwalają uniknąć wielu niepotrzebnych sporów we własnym małżeństwie. Problem budzi zazwyczaj relacja synowa-teściowa. Każda synowa powinna zrozumieć, że matka jej męża jest kobietą mądrą i dojrzałą, która kieruje się przede wszystkim dobrem swojego dziecka. Czasem teściowa jest nadopiekuńcza. Jak żyć z teściową? Jak dbać o relacje z teściami?

Jak być cierpliwym? Jak trzymać nerwy na wodzy i nie być impulsywnym? Jak się nie złościć, kiedy ktoś wyprowadza nas z równowagi? Jak umieć czekać na swoją kolej? Jak odraczać przyjemność w czasie? Na te pytania chciałoby znać odpowiedź wielu ludzi. Niestety, w dobie XXI wieku cierpliwość nie jest zbyt mocną stroną wielu z nas. Ciągły pośpiech, presja czasu, szybkie tempo życia, nawał obowiązków powodują, że stajemy się coraz mniej cierpliwi, coraz gorzej znosimy konieczność czekania na coś. W sytuacji, kiedy wszystko powinno być na wczoraj, trudno zaakceptować, że doba ma tylko 24 godziny.

Prawdziwa przyjaźń jest wartością bezcenną. Przyjaciel od serca wystarcza za grupę kilkudziesięciu znajomych. To on doradza, pomaga i wspiera, niekiedy irytuje i złości, ale częściej rozbawia i daje zadowolenie. Poczucie posiadania obok siebie osoby, która z równym zaangażowaniem spędza z nami czas i tak samo przeżywa stresujące sytuacje, sprawia, że jest nam w życiu po prostu lżej. Gorzej, jeśli nie posiadamy przyjaciela, a nie potrafimy otworzyć się na nowe znajomości. Jaki jest dobry przyjaciel? Jak znaleźć przyjaciela?

Techniki wywierania wpływu kojarzą się często z manipulacją. Metody wpływu społecznego to jednak temat znacznie szerszy, dotyczący takich zagadnień, jak: wychowanie, perswazja, uległość, posłuszeństwo wobec autorytetu, konformizm, wpływ grupy na jednostkę. Osoby wywierające wpływ na innych mogą wykorzystać różne zasady funkcjonowania w społeczeństwie. Mogą odwołać się do zasady wzajemności lub konsekwencji. Mogą wzbudzać lęk albo dysonans poznawczy. Mogą zacząć łechtać ego osoby, u której chcą dokonać jakiejś zmiany. Możliwości jest wiele. Jakie strategie wpływu społecznego są najbardziej popularne?

NLP to skrót od neuro-linguistic programming – nazwy, która obejmuje trzy najbardziej ekspansywne składniki wpływające na subiektywne ludzkie doświadczenia: neurologię, język i programowanie. Programowanie neurolingwistyczne opisuje podstawowe powiązania pomiędzy umysłem („neuro”) i językiem („lingwistyczne”) oraz skutki wzajemnego oddziaływania naszego ciała i zachowania („programowanie”). Co to jest NLP? Jakie daje się wyróżnić techniki NLP? Dlaczego NLP cieszy się niegasnącą popularnością w biznesie i marketingu?

Seksoholizm wydaje się syndromem XXI wieku. Staje się coraz bardziej popularny, bo jest wygodny i niewymagający zaangażowania. Współczesny świat, hołdujący wartościom związanym z karierą i prestiżem społecznym, żyje zbyt szybko. Nie ma czasu na tradycyjny model związku opartego na miłości. Relacja często sprowadza się do zaspokojenia potrzeb seksualnych. Ludzi łączy jedynie „układ łóżkowy”. Co jednak, gdy seks-przyjaciel zakocha się w osobie, z którą uprawia miłość? Czy seks z przyjacielem albo seks z przyjaciółką to dobre rozwiązanie? Czy przyjaciele od seksu mogą nazwać swoją relację przyjaźnią, skoro pojawiła się bliskość, czułe gesty i kontakty płciowe?

Przez większą część XX wieku znaczna część ludzi wierzyła, że mężczyźni byli zbyt oderwani od swoich uczuć, by być zdolnymi do przyjaźni. Można było odnieść wrażenie, że nastąpi feminizacja męskiej przyjaźni, ale jednak tak się nie stało. Przez dziesiątki lat socjologowie używali wskaźników typowych dla kobiet, aby zmierzyć stopień zażyłości męskiej przyjaźni. Jeżeli dwóch mężczyzn nie rozmawiało ze sobą przez telefon codziennie, to ich przyjaźń uważano za mniej silną niż przyjaźń dwóch kobiet. Jak manifestuje się męska przyjaźń i jak o nią dbać?

Kiedy mówimy o platonicznej przyjaźni, w większości przypadków mamy na myśli przyjaźń pomiędzy kobietą a mężczyzną. Przyjaźń między osobami tej samej płci uznajemy w domyśle za pozbawioną podtekstu seksualnego. Wiele osób twierdzi, że przyjaźń platoniczna między kobietą a mężczyzną nie jest możliwa oraz że platoniczne przyjaźnie zdarzają się tylko między osobami tej samej płci, a mężczyzna i kobieta spędzający ze sobą dużo czasu prędzej czy później staną się kochankami. Czy jest tak naprawdę? Czy przyjaźń damsko-męska musi z czasem przerodzić się w płomienne uczucie i romans?

Związki między teściową a synową czy teściową a zięciem są trudne, a wręcz nieudane. Możliwe są jednak poprawne, a nawet przyjacielskie relacje z teściową, oczywiście pod warunkiem, że obie strony będą się starały taki układ osiągnąć i utrzymać. Nadopiekuńcza teściowa musi nauczyć się, aby pozostawiać młodym swoją własną przestrzeń, a zięć lub synowa powinni starać się dopuszczać teściów do swojego życia i okazywać im szacunek. To przecież oni wydali na świat ich ukochaną osobę. Jaki powinien być idealny zięć i jak dogadać się z teściami?